به چه عسلی،عسل با کیفیت می گوییم؟ بعد از اینکه تصمیم گرفتید که کدام نوع عسل را بیشتر می پسندید آنگاه با یک سوال بی جواب رها می شوید و آن سوال این است” چگونه باید یک نوع عسل خاص را از بین عسلهایی با قیمتها و برندهای مختلف از سرتاسر جهان انتخاب کنید؟” در حالیکه استاندارد مشخصی برای عسل با کیفیت وجود ندارد بعضی وقتها می توان با فاکتورهای زیر در مورد کیفیت عسل قضاوت کرد.

۱.بعضی از مردم معتقدند که میزان آب عسل با کیفیت، پایین است. مقدار آب موجود در عسل را میتوان با وسیله ای به نام انکسار سنج اندازه گرفت. اگر مقدار آب موجود در عسل بیشتر از ۱۹ درصد باشد عسل ور میاید و تازگی خود را از دست میدهد. عسل پاستوریزه نشده دارای مخمرهای طبیعی است. بدلیل میزان بالای شکر موجود در عسل، این مخمرها در عسلی با میزان آب پایین خطر کمتری را بوجود میاورند. اسمز آب کافی را از مخمرها گرفته و آنها را مجبور به نهفتگی میکند. این در حالیست که در عسل با مقدار آب بالاتر این مخمرها می توانند باعث تخمیر عسل بشوند. در نتیجه افزایش اسیدیته نشانه کیفیت عسل است.

عسل رطوبت گیر است بدین معنا که می تواند رطوبت محیط را جذب کند. بنابراین در محیطی با میزان رطوبت بالا تولید عسلی با میزان آب پایین دشوار است. میزان رطوبت عسل می تواند ۱۴ درصد باشد. از نظر بعضی از مردم این نوع عسل دارای ارزش بیشتری است. یکی دیگر از روشهای پی بردن به کیفیت عسل از لحاظ میزان آب موجود در آن این است: دو شیشه با اندازه یکسان و دمای یکسان ولی با دو نوع عسل متفاوت را برداشته و آنها را واژگون کنید وبه حبابهایشان نگاه کنید حبابها در عسلی که میزان آب آن بالاتر است سریعتر حرکت کرده و بالا می آیند.

۲.HMF

HMF یکی از محصولات فرعی فراکتوز است که به آرامی در زمان نگهداری و ذخیره عسل تولید می شود و هنگام گرم کردن عسل سریعتر تشکیل می شود. بنابراین میزان HMF موجود در عسل می تواند بعنوان یک راهنمای نگهداری و دمای محیط ذخیره عسل استفاده شود. میزان رخداد HMF و تجمع آن بسته به نوع عسل متفاوت است.شما ممکن است بخواهید به رنگ عسل بعنوان شاخص گرمای رسیده به عسل و مدت زمان ذخیره آن توجه کنید.

۳.قندهای وارونه

میزان بالای HMFمی تواند نشانه تقلبی بودن عسل باشد. قند نیشکر یا ساکاروز در اثر گرما وارونه شده و این فرایند سبب تشکیلHMFمی شود. بسیاری از غذاهای شیرین شده با شربت ذرت فراکتوز دار، مانند نوشیدنیهای کربناتی، می توانند دارای میزان بالای HMF (بالاتر از ۱۰۰۰mg) باشند.

۴.ناخالصی

از نظر بیشتر مصرف کننده گان عسل با کیفیت عسلی است که ظاعر آن هیچ ایرادی نداشته باشد- یعنی تمیز و روشن باشد. عسلی که میزان گرده آن بالا باشد ظاهری کدر دارد. وجود مواد دیگری مانند گرده، موم، زنبور، تراشه چوب و گرد و خاک ظاهر آن را ناخوشایند میکند و بنابراین بی کیفیت به نظر میاید. متاسفانه این که این نوع عسل چه مقدار ارزش غذایی دارد از نظر مشتری مهم نیست. بنابراین مشتری سریعا آن را رد کرده و می گوید این عسل دارای کیفیت پایینی است. این خود نشان میدهد که چرا پیدا کردن عسل تصفیه نشده در فروشگاهها غیر ممکن است.

۵.رنگ

رنگ عسل روشن، کهربایی و تیره است.  رنگ عسل بوسیله شاخص Pfund بصورت میلی متری اندازه گیری می شود. این در حالیست که این، شاخص اندازه گیری کیفیت عسل نیست و استثنائاتی نیز دارد. بطور کلی هر چه رنگ عسل تیره تر باشد میزان مواد معدنی آن مانند پتاسیم، سدیم، منیزیم، منگنز، آهن، گوگرد، کلراین و PH شهد آن نیز بالاتر است.